Sep
18
2011

Toewijding

Ze lag op de bank, haar hoofd zwaar op de leuning, haar ademhaling rustig.
Zo vond hij haar de laatste tijd wel vaker. Ze bleef altijd voor hem op, maar de laatste tijd hield ze dat niet meer vol en viel ze in slaap.
De rode blosjes op een verder bleek gezicht, deed vermoeden dat ze nu ook al wat langer sliep.

Gemma. Zijn mooie vrouw. Haar donkere haren verward over de leuning, haar lippen iets geopend, ontspannen in haar slaap. Eén arm beschermend over haar buik.

Schuldgevoel, wat al in de auto sluimerde, trok nu vanuit zijn maag op naar zijn hart. Wat bezielde hem, waarom kwam hij toch steeds later thuis dan eigenlijk noodzakelijk was? Waarom liet hij haar op hem wachten? Ook al zei hij tegen haar niet op te blijven maar lekker toe te geven aan de vermoeidheid en naar bed te gaan? Hij wist dat ze het toch niet deed, haar toewijding aan hem was een van zelfopoffering. Ze wilde gewoon dat er iemand op hem zat te wachten als hij thuis kwam en zij was nu eenmaal de enige in hun huis. Nog wel.

Al een aantal jaren waren ze samen bezig geweest om hun tweezijn te vergroten naar een driezijn. Eerst verwachtingsvol, maar later wanhopig en zelfs verbeten. Kunstmatig zwanger worden weigerde ze. Een kind moest ontstaan uit een liefdevol samenzijn. Helaas werd het een verplichting, nog wel samen maar doelmatig was nou niet iets waar hij plezier uit haalde. Maar goed. Ze deed al zo veel voor hem, dit was een van het weinige wat hij haar kon geven.

Ze hadden het goed samen. Zijn werk vroeg veel van hem, hij maakte lange uren en dan was zij er altijd. Zij werkte ook. Niet omdat het moest, maar omdat ze het zo graag deed. Ze stond voor de klas, twee ochtenden in de week. Hij had haar wel eens opgehaald, vroeger, voor een verrassingspicknick op de hei. Trots had hij de jaloerse blikken van vaders gevoeld. Deze leuke kleuterjuf was van hem! Haar waren ondertussen de blikken van de moeders niet ontgaan. Ze waren een droomkoppel. Hij vroeg zich ook wel eens af waarom er zo nodig ‘een derde’ bij moest. Maar echt nee zeggen tegen haar kon hij niet.

Maar ook niet tegen haar. Esther. Professioneel, zakenvrouw, ambitieus. Ze wist sex en zaken gescheiden te houden en bovenal hem in te palmen. Met haar kennis van zaken dwong ze respect af. Met haar zwoelheid, de geur van belofte, haar manier van bewegen trok ze aandacht. De mannen zuchten, de vrouwen ook. En zij werkten samen. Niet alleen aan projecten maar ook aan geweldige bedervaringen, ze was ongeremd, ongegeneerd en wist wat ze wilde. Hij vermoedde dat hij niet de enige was. Ze sprak er nooit over, maar ze was wel duidelijk. Bij haar geen toekomst. Gewoon wat fun en spanning in bed.
De vergadering die ze vanavond hadden gehad was uitgelopen in een diner. Ze waren goede partners, zowel zakelijk als in bed, vond hij. Zij blijkbaar ook, hij zag in de twinkeling in haar ogen dat het laat zou worden vanavond. Hij hoorde in de heesheid van haar lach dat ze hem niet zou laten gaan eer ze bevredigd waren. Het leek een uitgemaakte zaak, maar hij was voorzichtig.

Verdorie! Ze was, door dat zelfvertrouwen, onweerstaanbaar, maar ook degene die de initiatieven nam.

De laatste keer, maanden terug, had hij toenadering gezocht. Na een lange avond van hard doorwerken had hij haar langs hij arm gestreeld en gevraagd of het hotel nog een kamer over zou hebben. Hij had de hele avond uitgekeken naar wat ontspanning, bij haar. Sex om de sex en niet voor de voortplanting. Hij had de spanning gevoeld toen ze alleen achterbleven en had een ‘ja’ verwacht. Nog voelde hij de vlammende onzekerheid toen ze hem kil afwees en hem licht heupwiegend voorbij liep het kantoor uit. Hij was verhit van schaamte in zijn leaseauto gestapt en had de airco op zijn koudst gezet en was, veel te hard, naar huis gereden

Thuis lag Gemma al te wachten. En met een doel. Ze droeg mooie lingerie. Hij ‘betrapte’ haar terwijl ze zichzelf aan het betasten was. Haar handen streelden over haar buik, haar broekje in. Ze slaakte een kreetje terwijl haar vingers hun weg vonden. Ze gilde toen ze hem in de deuropening zag staan “Oooh ik, ik, ik had je nog niet verwacht!” Het leek een slechte soft erotische film, maar het werkte. Zonder nog wat te zeggen stapte hij op haar af, ondertussen zijn broek losknopend. Ruwer dan anders had hij bij haar binnen gedrongen. En zij had hem met een zucht ontvangen. De ruwheid sloeg om in passie. Haar aanmoediging klonk anders, ze leek minder plichtsmatig te reageren, maar te genieten. Misschien wel door de woede van de afwijzing had hij genoten dat er toch iemand was die hem wel wilde. Zo graag zelfs dat ze erom smeekte. Het was een tijd geleden dat hun liefdesspel zo gepassioneerd was. Hij wat onvoorzichtig, dominanter en zij was wat speelser. Het lachen om hun laatste standje, één die ze nog nooit eerder hadden gedaan, was omgeslagen in verbeten, intense sex. Het was, sinds lange tijd weer eens voor het plezier.

Die keer bleek het raak. Gemma was zwanger.

Een aantal maanden had hij met plezier genoten van het groeien van leven in Gemma’s buik. Hij was eerder thuis, verlangde niet meer naar andere ‘vlugge’ dames en Esther verdween naar de achtergrond.
Maar na een tijdje sloop de onrust weer in hem terug. De nieuwe secretaresse bevestigde het cliché en hij gaf toe aan haar verleiding. De schaamte voor zijn zwakke gedrag weerhield hem er niet van om van de dame in zijn kantoor te genieten.

En toen was daar Esther weer. En na de afwijzing wellicht nog sexier dan ze al was. Hij hield zich op de achtergrond, nog een afwijzing zou hij niet kunnen handelen en het thuis op Gemma afreageren zou ook zeker niet lukken, de buik zat inmiddels behoorlijk in de weg.

Maar het werd zijn avond. Dit keer was het Esther die hem uitnodigde. De signalen had hij dus goed opgevangen. Hij was achter haar aan gereden. Verrast toen bleek dat ze hem naar haar huis had geleid. Voorheen was een hotelkamerbed hun speelterrein. Nu begon het spel al op haar oprijlaan.

En het werd laat. Veel later dan hij eigenlijk wilde. Hij liet haar in haar bed achter naakt, wulps. Toen hij omkeek om haar nog éénmaal te groeten voelde hij, na de blik op haar weelderige lijf, de lust opnieuw opflakkeren in zijn kruis. Ze had gelachen om zijn niet te missen reactie en voor zijn ogen had ze wat hulpmiddelen uit haar nachtkastje gehaald “Ga maar hoor, ik red me wel,” had ze gefluisterd.

Het werd nog later.

Onderweg terug naar huis had hij een tablet ingenomen voor zijn maag. Schuldgevoel? Schaamte? Druk? Of gewoon het eten van de avond? Hij wist het niet en eigenlijk wilde hij het niet weten. Met de smaak van de mint van de Rennie kauwde hij het gevoel weg.

En nu lag Gemma daar. In een prachtige rust een lichte glimlach om haar lippen. Ze murmelde wat in haar slaap. Hij verstond het niet. “Wat zeg je schat?” Fluisterde hij zachtjes. Ze zuchtte zachtjes, kreunde licht, “Dit is fijn,” kwam er hees over haar lippen, de slaap lag nog over haar stem, het gaf haar een zwoele klank. Tot zijn eigen verbazing wekte het zijn lust.
Hij kuste haar in haar hals, voorzichtig. Wat rook ze toch lekker en haar huid glansde sinds haar zwangerschap meer dan ooit.
Toen ze haar ogen opende en zijn kus beantwoorde met een kreuntje, nam hij een beslissing. Het was klaar. Alle opdrachten waar Esther nog bij betrokken zou worden zou hij afschuiven naar zijn collega. Hij wilde Gemma niet meer bedriegen. De secretaresse zou hij vervangen voor een oudere, meer ervaren dame. Geen verleidingen meer behalve zij, zijn vrouw, zijn mooie Gemma.
Gemma keek hem slaperig lachend aan. Ze beet op haar onderlip en streelde met een wijsvinger langs de knoopjes van zijn overhemd. “Als jij je nou eens ging douchen, dan sluit ik hier af en kom ik er ook aan.”

Terwijl haar man onder de douche stond liep Gemma naar haar laptop. Nog even checkte ze haar mail. Ze zuchtte diep tijdens het lezen.

Ze tikte: Ik mis je ook, ik droomde net nog over je, je broer overviel me een beetje. Ik geloof dat ik wat zei in mijn slaap. Maar hij heeft niets in de gaten. Hij wacht nu op me. Oh wat wilde ik dat jij nog hier was. En weet je, eigenlijk ben je dat ook, in mij, in mijn buik. Het gaat goed met ons kindje lieverd, nog 3 maanden en dan ben jij oom, maar wij weten beter schat, wij weten beter….

Liefs, van twee.

Written by in: Soft sexy |

7 reacties »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL


Leave a Reply

© 2009 - 2011 Dina.AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com