At Dina's

De touwbrug strekte lang en onheilspellend voor haar uit, hij overspande een kloof, een van onpeilbare diepte. Ze lag languit op de grond om de steile wand te bekijken, en verwonderde zich over de begroeiing ervan.

Bomen groeiden ogenschijnlijk op niets, hadden zich met hun wortels in het verticale verankerd. Majestueus lieten ze hun bladerkroon breed uitwaaieren langs de wand, ontnamen het zicht aan de grilligheid ervan en verzachtten het idee van diepte. (meer…)

Een klap trof haar hard, ze hoorde haar neus knappen. De hete pijnscheut tussen haar ogen herkende ze, haar maag kromp samen. Tranen sprongen in haar ogen, maar ze weigerde toe te geven.
Ze probeerde zijn blik te vangen, voelde hoe een straaltje bloed uit haar neus over haar lip druppelde. Wild schoten zijn ogen rond, gedesoriënteerd, zo leek het. Verdwaasd door woede, blinde woede. (meer…)

Ze sloot haar ogen half en hief haar gezicht op naar de laatste warme stralen van de zon. Eén hand gesloten, de ander ontspannen.
In de bomen kleurden de bladeren al richting de herfst. Toch was het zomergroen, wat donker van een late zomerdag, nog meer aanwezig
Het licht prettig gedimd door ragfijne sluierwolken, de lucht mild en de wind speelde met haar zongebleekte haarlokken die in een mix van koper en honingkleur op lichtten. (meer…)

Ze rook hem, haar geurzin was altijd al sterk ontwikkeld geweest, dus dat ze hem kon volgen middels zijn geur verbaasde haar niks.

Hij had haar aandacht getrokken in de kroeg, zag hoe hij kinderlijk eenvoudig mensen aan hem bond. Toch ging hij alleen naar huis, ondanks dat hij genoeg liefhebbers had om mee te nemen. Het intrigeerde haar en de week erop zat ze weer in het danscafé en weer zag ze dat hij een bijna onweerstaanbare aantrekkingskracht had. (meer…)

Het huis rook naar koffie.

Loom rek ik me uit, terwijl de zon vlak voor mijn teen een grens trekt en de kamer in tweeën splitst. Ik wiebel het, daarmee de lichtscheiding in schaduw doorbrekend.

Het huis rook naar koffie die ik niet had gezet.

Ik wil het bed nog niet uit. Het geurt naar de nacht en warmt me. Ik rol me nog even op mijn buik, trek een been op en doezel weg in vage beelden en heldere emoties waarop mijn lichaam reageert en me weer wekt. De tinteling in mijn onderbuik breidt zich uit naar een siddering over mijn ruggengraat. (meer…)

De muziek speelt, een lichte ruis verraadt de afstand van de bewoonde wereld. Maar het deert niet. Ze willen toch niet gestoord worden, hebben alleen aandacht voor elkaar. Het prachtige uitzicht, levendig door blinkerende lichtjes en oplichtende neonreclames in de stad, missen ze. (meer…)

Alles had hij gedaan om haar te vergeten. Om hen te vergeten. Om te vergeten.

Hun kamer, háár kamer, had hij volledig veranderd. Haar paarse tinten eruit, zijn grijs erin. De meubels vervangen. Rond sierlijk en kleurrijk, werd vierkant strak en zwart. De beroemde kubus, eenheidsworst, hij vond het prettig. (meer…)

Ze staarde naar de telefoon, alweer niks. Weer een dag voorbij zonder dat het gewenste nummer oplichtte in haar scherm. Het was bijna een week geleden nu.
Met haar kin in haar hand keek ze naar haar mobiel alsof dat de boosdoener was van het blijvend zwijgen. Ze spinde de telefoon met haar vinger in de rondte en nét als het stil zou komen te liggen, zwengelde ze het weer aan. Hypnotiserend. Elke draai een herinnering, een beeld, een gesproken woord. (meer…)

Ze weet niet waar het vandaan komt. Misschien is het de lange dag, de vermoeidheid waardoor ze zich niet kan weren tegen het gevoel wat haar doorstroomt, of de muziek die door speakers haar gehoor en hoofd in knalt. De auto suist over de zwarte strook, door wit landschap, opgelicht in een mildroze gloed van de ondergaande zon rijdt ze terug naar huis. En het overvalt haar. Weemoed. (meer…)

De dekens waren van haar afgegleden, de warmte van de nacht gloeide nog na in de kamer. Op haar zij lag ze. Hij bewonderde haar zachte lijnen. Getekend door opgetrokken benen en een boxer die haar billen spannend verhulde. Het hemdje, iets opgekropen, onthulde een stukje van de tatoeage op haar onderrug. (meer…)