Aug
18
2011

Nooit eerder

Wat doet ze hier…
Verward kijk ik naar het bed waar ik zojuist nog verstrengeld lag. Benen gevlochten, strelende handen en gedeelde hartslagen. Genietend van de warmte die ons nachtelijk spel gaf.

Beelden schieten door mijn hoofd.

Het was een van de drukste taxidiensten sinds tijden. Ik had al vele ritjes gehad en vond het wel goed. Ook ik verdiende nog een fijne nacht, al was het bijna aan zijn eind. Ik deed het taxilicht uit. Snel naar huis, douchen omkleden en dan van het late nachtgloren genieten.

“Shit!”

De kreet naast me, trok mijn aandacht. Op het trottoir een ranke gestalte, ze was mooi. Haar lange blonde haren werden door de straatverlichting engelachtig beschenen. De glitters op haar zwarte jurkje versterkten dat.
Ze wiebelde op hoge hakken. En keek een beetje verloren naar het licht dat ik net uit had gedaan. Vervolgens richtte ze haar blik de straat in. Steunend op een voet, de vrije voet iets draaiend.

“Doen ze zeer?” De man die plots achter haar opdook, liet vrij opdringerig een hand over haar slanke heup glijden. “Sorry?” “Je prachtige voetjes, doen ze zeer?” Ze draaide zich redelijk behendig uit zijn hebberige aanraking. Zijn glimlach griezelig. “Ik geloof niet dat jou dat wat aangaat. En wil je van me afblijven”. “Oh, je bent een kattig poesje!”
Ik had genoeg gezien stapte uit, liep om de auto en opende de passagiersdeur.

“Mijn laatste rit is voor de dame,kom op, jump on board.”

Ze had weinig aansporing nodig. Zilveren armbanden om haar polsen rinkelden toen ze insprong.
“Prettige nacht nog meneer.” Groette ik de, vreemd genoeg, verbijsterde man. Blijkbaar was hij niet te dronken om een dame lastig te vallen, maar wel te dronken om te reageren toen de buit voor zijn
neus werd weggekaapt.

“Maar je bent buiten dienst.”

“Niet meer, waar wil je heen?”

“Ergens waar ik kan slapen.”

Ik wist dat dit wel eens lastig kon worden, door meerdere grote evenementen was het druk in de stad. We reden verschillende adresjes af. Mijn plannen om nog even zelf de bloemetjes buiten te zetten vergat ik zodra ze zich wat meer op haar gemak voelde en begon te praten. Haar stem, haar lach, de verhalen, ik hing aan haar lippen. Betoverd werd ik. Overrompeld.
Na het vijfde hotel zakte de moed haar in de schoenen. En ik kon mijzelf niet geloven toen ik zei dat ik nog wel een bed over had.
Nog minder kon ik het geloven dat ze ja zei en met een lach riep dat het vast tegen de taxichauffeurregels was. Ik dacht aan Hans de Booy en zijn Annabel. Onwaarschijnlijk. Net zo onwaarschijnlijk als het feit dat deze prachtige blondine in glitterjurk, met glanzende ogen straks in mijn logeerbed zou liggen.

“We zijn er.” Ik dankte in stilte de plotselinge opruimwoede die ik de ochtend ervoor had gehad, de afwas was weg en de krullen stof en kattenharen in de stofzuiger. Huishouden ging bij mij vaak in een bevlieging, maar dan was het ook netjes. Ik moest alleen het bed, de bedden nu dus, nog opmaken. Ik had er eerlijk gezegd niet op gerekend thuis te slapen vannacht en anders alleen. En ik verwachtte al helemaal niet dat zij bij mij in bed zou kruipen. In het logéérbed dan.

Haar hakken had ze al in de taxi uitgetrokken, nadat ze zich verzekerd wist van een slaapplek (bij mij!). Met een diepe zucht had ze haar tenen gewiebeld en ze op het dashboard geplant. Mooie tenen.

Blootsvoets liep ze nu achter me aan het trappenhuis in en wurmde ze zich langs mijn mountainbike. Ik mompelde een verontschuldiging en legde uit dat zulke fietsen roofgoed waren. Ze knikte.
Wat was het vreemd en heerlijk geweest haar door mijn woonkamer te zien lopen. Haar glimlach toen Tom langs haar benen streek. Door de reflectie van de grote spiegel in de woonkamer, zag ik dat ik nogal onnozel naar haar stond te staren en een beetje kinds van het ene been op t ander aan t hupsen was.

“Eeh… wil je wat drinken terwijl ik je bed opmaak?”

Ze vroeg om rode wijn. Ik schonk twee glazen in en zette ze op de lage salontafel. Ik liep de kamer uit met de uitleg dat ik haar slaapplek in orde zou maken. Bij het weglopen zag ik nog net dat Tom haar aandacht opeiste door weer langs haar benen te strijken en naast haar op de bank te springen.
“Och…je bent echt te lief hè?” Ze kroelde over zijn kop terwijl hij bij haar op schoot kroop.
“Hij wel”. Dacht ik terwijl ik het kleine kamertje inliep waar een logeer bed in stond.
De moed zakte in mijn schoenen, hier kon ik haar toch niet laten slapen, dit kleine hokje? Ik zou haar in mijn bed laten slapen en zelf hier gaan liggen, dat was beter. Dus liep ik naar de grote slaapkamer met het beddengoed in mijn handen.

Toen ik de kussens terug op het bed gooide, voelde ik haar aanwezigheid, ik keek om. Ze leunde, met twee glazen tegen de deurpost.

“Gaan we hier slapen?”

“Nee, nee, jij ligt hier alleen! Ik niet! Ik ga vannacht op het logeerbed, dat is zo’n bedompt kamertje, daar wilde ik je niet laten slapen.”

Ze liet zich op het bed zakken en overhandigde me het glas terwijl ze op de dekens klopte, alsof het haar bed was, het duizelde me en ik had nog geen slok genomen.

Beelden vervagen in klanken en gevoel en op een gegeven moment bleek de fles leeg en lagen we heerlijk rozig te praten, ik had mijn ipod op een van mijn liefst beluisterde playlists gezet. We kwamen tot de ontdekking dat we beide dezelfde bizarre en uiteenlopende smaak hadden.
We lagen naast, bij, tegenover elkaar en kwamen het hele bed over. Telkens van houding veranderend, maar steeds dicht bij elkaar. We spraken over alles.
Ze draaide een krul in mijn haar en ik liet een vinger zacht over haar schouder glijden en ik duwde haar spaghettibandje weer op zijn plek. Het zakte telkens naar beneden, uitdagend. Ogenschijnlijk onnadenkend legde ik het terug op haar schouder, want we hadden het over serieuze zaken, mijn moeder die zo dominant kon zijn, haar broertje die autistisch was. Quasi nonchalant streelde ik van haar schouder naar het warme plekje vlak onder haar haargrens en ik probeerde mijn stem vlak te houden, maar voelde het beven in mijn adem. Ze was ook zo prachtig, haar lange blonde haren kriebelden mijn arm toen ze zich omdraaide. Op haar buik liggend keek ze me aan. Haar handen gevouwen onder haar kin, haar ellebogen duwden vouwen in het dekbed.

“Dit is fijn.”

Ik knikte stom, bang dat mijn stem mijn verlangen zou verraden. Ze kroop omhoog en kwam met haar gezicht vlak voor de mijne.

“Durf je?”

Meer had ik niet nodig.

Zo zacht als ze was. Hoe de haartjes op haar armen omhoog kwamen toen ik mijn lippen van haar mooie mond naar haar hals liet dwalen. Haar zuchtjes. Mijn beven. De wijn deed zijn werk en liet me zonder remmingen over haar zachte lijnen gaan. De dunne bandjes van haar jurk schoof ik weer weg en de sluiting was snel gevonden. Haar borsten fier, haar tepels tussen mijn vingers. Kusjes op haar zachte buik en strelingen op haar warmste plekjes. Gewillig. Ik genoot van haar genot.
Haar handen gleden over mijn rug, onder mijn shirt, langs mijn ribben en zij. Met trillende vingers knoopte ze mijn broek los, ik duwde mezelf iets omhoog zodat ze de broek makkelijker kon uittrekken. Ze wist de weg, kende mijn genot nog voor ik het kende en ik gaf me over aan haar handen en mond.

We namen de tijd om elkaar te zien, te voelen en te ervaren. Een prachtige ontdekking over elkaars lijven.
De dag ontwaakte toen wij verstrengeld in elkaar in slaap vielen,warm geurend naar lust en…

En liefde?

Verward kijk ik naar haar, een sleeping beauty. Wat is er met me? Wat moet zij met me? Nooit eerder ben ik zo verleid en overvallen door warmte, háár warmte. De passpiegel toont me een deel van de kamer, haar jurk, mijn broek en blouse, een slipje. Ik kijk naar mezelf, voel hoe de nacht nog gloeit. En ik bloos. Nooit eerder, maar ik besef dat ik niet anders meer wil en dat ik dit een kans ga geven.

Onderweg naar de keuken, om een lunch op bed te maken, trek ik snel een lang shirt aan. Het komt net over mijn billen. Mijn bejaarde overbuurman zal ongetwijfeld al op zijn en aan zijn tafeltje voor raam zitten. Eén naakte vrouw is meer dan genoeg voor zijn oude hart.

Laat staan twee.

Written by in: Romantiek,Soft sexy | Tags: , , , ,

4 reacties »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL


Leave a Reply

© 2009 - 2011 Dina.AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com