Loaded ben ik, werkelijk schandelijk, stinkend rijk en veel heb ik er niet voor hoeven doen.
Haar blauwe ogen, volle lippen en natuurlijk ronde borsten waren haar wapentuig geweest, zijn oude mannetjes geilheid, wereldvreemdheid en zwakke hart deed de rest. Een peulenschilletje was het geweest hem in het huwelijk te lokken, veel meer had ze niet hoeven doen.
Zorgvuldig had ze haar outfit voor de huwelijksdag en nacht uitgezocht, ze wilde er in één keer klaar mee zijn, wat zoenen met het ouwetje ging nog wel, maar de daadwerkelijk daad wilde ze het liefst zoveel mogelijk beperken. Ze wist dat ze hem moest overdonderen (oh en de tabletjes voor zijn hartstoornis liet ze in een zwakkere dosering bezorgen, handig toch, zo’n hitsige huisarts).
Toen ze het trouwpad afliep voelde ze blikken branden. Onder andere de priemende ogen van en aantal verpleegstertjes die door haar achter het net gevist hadden, de zwoele knipoog van de poolboy die haar al héél erg goed kende, de nietszeggende uitdrukking van de hoofdhuishoudster die meer van haar troep had gezien dan eigenlijk wenselijk was, maar om nog onduidelijke redenen zweeg. Een mengeling van haat, jaloezie, adoratie en minachting voelde ze in haar blote rug prikken. En ze vond het lekker, lekker omdat ze wist dat zij nu de winnende hand had, zij had haar heer te pakken en die wetenschap maakte haar klaar voor een dodelijk hete bruidsnacht.
De jurk was hoog gesloten van voren , maar was zo diep op haar rug uitgesneden dat het de eerste welving van haar stevige ronde billen plagend prijsgaf. De lange split, ook achter, deed de rest. Iedereen kon zich zeer levendig haar prachtige bilpartij voorstellen, zonder te veel, óf te weinig huid te zien. De vuurrode hoge hakken legden de nadruk op de, met een wat grotere stap vrijkomende, jarretels die dezelfde kleur van haar minuscule string verraadden. Een bh droeg ze niet wat opwindend zichtbaar was door de nauwsluitende glanzende zijde. Fantasie werkte prikkelender dan werkelijkheid en dat wist ze maar al te goed. Haar lange blonde haren liet ze in Bardot stijl opsteken, haar toekomstige man was altijd al fan geweest, ze wist dat het zijn hart zou doen overslaan, evenals haar lippen en nagels, die ze in dezelfde vurige kleur als haar stiletto’s had gelakt. Ze hoopte dat hij alleen al bij het zien van haar rug na het jawoord zou neervallen, maar zo makkelijk kwam ze er dus niet vanaf. Hij haalde het eind van het pad en zag er nog redelijk fit uit.
Zijn hijgerige ademhaling toen ze samen op de dansvloer afliepen gaf haar echter veel hoop. “Wat zie je er toch goddelijk uit.” Raspte hij, nadat hij uit zijn binnenzakje zijn inhalator had gehaald en daaruit een diepe teug had gehaald. Fronsend nog meer rimpels over zijn verweerde gezicht trekkend, schudde hij het nog een keer “Nog maar een extra, ik ben wat gevoeliger dan anders, dat zal wel van de opwinding komen” pufte hij (oh zo handig die aantrekkelijke hitsige huisarts). Zijn kreukelige, gevlekte hand kroop via de split langs haar dijbeen omhoog. “Hoe lang nog liefje, je houdt het wel erg spannend hoor”. Met een lief glimlachje pakte ze zijn ongeduldige hand en nam hem mee naar de dansvloer, trok zijn rammelende magere lijf ferm tegen haar stevige sexy lichaam en fluisterde wulps “Eerst even oefenen liefje, ik ben dol op voorspel en dat weet je”
Een dansje oké, wat zoenen oké, maar ook zij was er klaar mee en wilde het afmaken. Met een verleidelijke handkus als dankjewel naar alle 450 gasten, gingen ze terug naar zijn, naar hún kapitale pand.
Toen ze hem uiteindelijk besteeg en verrast werd door zijn veerkracht en twee nummertjes wist te maken, kreeg ze bijna spijt. Met leeftijd komt ook ervaring en ze vond dat als ze haar ogen sloot, de poolboy voor zich hield en haar nieuwbakken man zijn bewegingen ervoer, de sex absoluut een achtenhalf was. Gillend kwam zij, kreunend ging hij.
Een mooi einde voor hem, een fantastisch begin voor haar. Ze was nu rijker dan al haar vriendinnen, die zich hadden vergist en met nog gezonde mannen waren getrouwd en ze wist zeker dat bij haar de seks zelfs beter was geweest.
De begrafenis was prachtig, het gaf haar de kans de mooiste huilende weduwe ooit te zijn, de pastoor gaf haar een net iets te lange bemoedigende knuffel en de notaris bloosde toen ze hem lispelend bedankte voor zijn hulp. Ze wist hoe mooi ze was met tranende ogen en bleke wangen.
De poolboy zag het als zijn roeping haar die avond te troosten, jammer dat alleen beelden gefantaseerd konden worden en daden niet, het was zijn laatste avond.
Zo leek het vrij gemakkelijk en zorgeloos te gaan. Al was het balen toen bij de notaris bleek dat de huishoudster een levenslang contract had, mazen vond ze niet dus moest ze genoegen nemen met de stille vrouw die alles wist, maar nooit wat zei. Ze had haar liever ingeruild voor een echte ‘James’ ze hield nou eenmaal meer van mannen.
Publiekelijk hield ze zich eerst nog rustig, ze was immers de rouwende weduwe, maar hoe meer tijd er verstreek hoe meer ze zich liet zien op goede feesten. Eerst nog op liefdadigheidstoestanden, maar langzaam maar zeker drong ze meer door tot de underground partyscene. Op een morgen, werd ze, na een ruig feest met bonkend hoofd wakker. Ze keek ze recht in de verwijtende blik van de huishoudster. Met een gil had ze haar de deur gewezen, kippenvel en rillend door de blik van de vrouw. Eigenlijk had ze nooit zoveel aandacht aan haar besteed, het werd tijd dat wel te doen. Maar de hamer die in haar hoofd willekeurig rond mepte ging even voor. Ze nam een paracetamol. De hoofdpijn zwakte alleen niet af, maar werd erger, ondanks sterkere pijnstilling.
Ze zakte weg in verschrikkelijke hoofdpijnen en was nu blij met de stilte van de huishoudster. De vrouw deed alles zwijgend.
Ze ijlde van de pijn en ze was bang om alleen te zijn dus riep ze haar huishoudster en beval haar in de buurt te blijven. In haar wanen van pijn hoorde ze de huishoudster schuifelen rond haar bed, zachtjes pratend. Het was bijna kalmerend, de hoofdpijn leek even naar de achtergrond te schuiven als ze verhalen vertelde, zachtjes, gedragen, vloeiende zinnen. Ze susten haar. Haar handen verzorgden haar. De vreemde stille vrouw, die ze eerst zo graag kwijt had gewild maakte zich totaal onmisbaar. Ze vertelde van de rijke man die eigenlijk haar vader was, van haar moeder die stierf van liefdesverdriet, nadat hij haar, zwanger, de deur had gewezen. Ze vertelde over het dreigende schandaal en dat haar moeder, slim als ze was een garantie voor werk en school voor hen beiden had bedongen. “ik ben afgestudeerd in rechten en was veelbelovend”
“maar je werkt hier, hoe kan dat, je zou toch je opleiding moeten gebruiken, net als ik mijn sch….haar stem stierf zwakjes weg het antwoord dreef door de nevel van pijn en verdovende middelen wegzakte het besef trok traag, dodelijk traag in haar. De huishoudster zei: “Maar stiefmama, ik zou toch altijd goed zorgen voor mijn familie”
Haar heftige hoofdpijnen konden niet verholpen worden, zelfs niet door de aantrekkelijke huisarts, die alleen oog bleek te hebben voor de huishoudster, wiens jurkje ineens iets korter leek en wiens lippen mooier en voller bleken en een beginnende glimlach vormden.
Er bleek nog een ander testament te zijn, terwijl de weduwe gekweld door de migraine langzaam gek werd en zelfmoord pleegde, kreeg de huishoudster alles wat van haar, op zijn huwelijksnacht overleden, baas was en bloosde de notaris nog dieper toen haar hand vertrouwelijk op zijn borst rustte terwijl ze hem met trillende stem bedankte voor ál zijn hulp.
Loaded ben ik, werkelijk schandelijk, stinkend rijk en veel heb ik er niet voor hoeven doen, slechts een beetje geduld, alleen dat.
Oehhh, women are bitches
Heeft de (vrouwelijke) butler het toch weer gedaan!