Nov
03
2013

Jij of ik

Ik volg jullie. Ik kan niet anders. Ben niet verrast dat jij hier bent. Vanzelfsprekend. Ik kwam hier ook al met hem. Ik ben erom verhuisd. Dichterbij dierbare herinneringen. Dichter bij de zee waarin ik hem zie. Waarin ik elke dag zwem.
Het duinpannetje dat jullie vinden, is leeg en beschut. Net als ooit voor hem en mij. Jij denkt dat het toeval is, maar hij kent deze plek. Hier kende hij mij.
Hij is me inmiddels vergeten. Jij kwam.
Ik zie wel waarom hij jou koos. Mooi ben je. Rank. Een oogopslag waarmee je om hulp lijkt te vragen, maar een zelfstandige, sterke houding. Ik wil je al beschermen en van je genieten. Laat staan hij.

Hij plofte neer terwijl zij de mand neerzette. Gekoelde witte wijn. Fruitsalade. Olijven. Hij had zin in vandaag. Even uit de drukte met haar. Hij keek naar haar terwijl zij het picknickkleed stevig vast had en vocht tegen de grip van de wind. De wind won. Liet haar zomerjurk opwaaien. Hij streelde het plekje achter haar knie. Ze giechelde. Zijn hand kroop verder. Gleed over haar warme bovenbeen tussen haar dijen. Speels tikte ze zijn hand weg. Hij lachte, sprong op en ving haar in zijn armen. Het kleed vergeten. De zoen vol overgave.

Een zoen zoals ik het ken. Ik huiver. Jaloezie en verlangen. Beide brandend.
Zijn aanreiking langs jouw benen. Alsof het over mijn huid is. Zijn zoen op jouw lippen. Alsof ik hem proef. Zijn tong langs jouw tanden. Alsof ik. Alsof hij. Alsof wij.

Samen legden ze het kleed neer. De wind vergaten ze zodra ze gingen liggen. Mogelijke blikken van wandelaars ook. Het duinpannetje gaf het gevoel van privacy. Zijn hand gleed onder haar jurk. Naar haar middel. Lange bruine benen bloot. Wit kant. Haar vingers grepen zijn haar. Haar hoofd viel naar achter. Zijn lippen in het kuiltje van haar hals, zijn tong over haar sleutelbeen.

Mijn knieën worden slap en mijn maag draait. Mijn lijf is van hem. Haar lichaam als geleider. Mijn handen volgen zijn pad. Lust tegen de pijn in. Ik ga zitten. Ik ken zijn patronen. Ik droom ze nog steeds. Het plagend kussen bij het randje van mijn slip. Ik duw mijn heupen op. Zijn hete adem door de dunne stof. Mijn vingers glijden over mijn bikinibroekje.

Ik zie zijn handen op jou. Ik voel ze op mij. Hij helpt je uit je jurk. Mijn handen over mijn borsten. Zijn vingers onder jouw beha. Hitte bruist door mijn lijf. Ik kreun. Jij zucht. Hij streelt.
Zijn knie tussen jouw benen. Mijn hand onder de gladde stof. Als hij in jou komt. Glijden mijn vingers in hitte. We verliezen elkaar in extase. Ik smoor mijn schreeuw van bevrijding. Luister naar jullie aanmoedigingen. Jullie dalen samen terug. Ik lig alleen.

Een verwoestend besef. Ik ben alleen. Slechts een voyeur.

Ik vlucht bij jullie weg, de duinen uit. Het zweet van het genot voelt ijskoud op mijn huid. Naar het water wil ik. Om me in de golven te verliezen. Tot in uiterste diepten.

Ik raak bijna uit balans door de krachtige branding. Onderstromen zijn sterk hier. Ik ren tot mijn heupen het water in. Ik ploeter door de weerstand ervan. Dan duik ik.
Het zout op mijn lippen kalmeert. Met rustige slagen zwem ik de zee in. Ver van het land. Ver van waar ik eigenlijk wil zijn. Bij hem.

Huilen doe ik niet meer. Ik huilde al een zee van tranen. Ik schreeuw slechts. Diep van binnen. Ik verlies de tijd en zwem de pijn uit mijn lijf. Voel me gedragen door het water.

Als ik door en door koud ben en de hitte bijna gedoofd, keer ik om. Het is vloed. Terug gaat eenvoudiger.

Jij wilde even onder zijn aanraking uit. Even afkoelen. Het water lonkte. Met een kus liet je hem in het duinpannetje achter. Je liep langzaam naar het water. De uitlopende branding krulde om je tenen. Zelfs de zee aanbad je.

Ik zie je voorzichtig het water in waden. De kou van het zeewater verdwijnt uit mijn lijf. Je glanst. Ik slik. Een vraag borrelt op in mij. Geeft een schok van hitte. Ik sta op scherp. Hoe zou je voelen?

Je duikt. Zwem je nou naar mij? Of zoek ik mijn route naar jou? Ik drijf nu. De bodem nog niet voelbaar. Je bent ineens zo dichtbij. Ik pak je vast. Glad. Jouw blik verrast. Ik gun het mezelf je te proeven.
Mijn tong flitst over je lippen. Mijn handen strelen je borsten. Je wijkt niet. Ogen groot. Mond iets open.
Mijn god, je bent heerlijk. Verslavend. Ik bijt op je lip. Ik wil je echt proeven. Ik snap dat hij je nooit zal laten gaan. Ik pak je schouders. Wil je bij me houden. Kus je voorhoofd. Je nagels krassen langs mijn borst. Ik kreun. Jij vecht. Ik duw je onder. Je kronkelt. Glad langs mijn huid. Zo heerlijk. Ik sla mijn benen om je. Wrijf tegen je aan. Het kronkelen stopt. Nu schreeuw ik. Ik verslap. Zak met je onder.

Handen trekken ons boven. Ik hou je stevig vast. Ik staar naar je gezicht. Je ogen wijd open, maar ze vangen geen licht.

De redder sleept ons naar de kant. Je prachtige lijf stil in de branding. De man schudt zijn hoofd.

Ineens is hij er. Hij knielt naast je. Kust je blauwe lippen. Je bleke wangen.
Hij heeft alleen oog voor jou. Ik ben vergeten. Ik kokhals. Ik huil.

De redder sust.
“Sssst, stil maar je deed wat je kon, die onderstroom is gevaarlijk, gelukkig ben jij sterk, ze trok je in paniek onder, het was jij of zij… “

Armen om me heen. Van hem. Hij kust mijn wangen. Neus. Mond. Ik proef zijn tranen. Hij huilt en troost.

“ s s s ssorry, ik kon niet…”

“Geeft niet. Jezus…dat nou juist jij… blijf je even bij me?”

“Ja” Snik ik. “Ik blijf wel even”

Dit verhaal schreef ik afgelopen zomer voor de wedstrijd Zinderende Zomerverhalen natuurlijk won ik niet. Niet erg, het was deze uitdaging die mij weer aan het schrijven zette, na een lange periode waarvan ik nu zowel letterlijk als figuurlijk de littekens draag. Een tijd die ik nooit kan en wil vergeten, maar gelukkig wel steeds minder voelbaar is.
Daarom wil ik Peter en Peter bedanken voor de mogelijkheid en de aanmoediging.

Sentimenteel? Ja, maar hé, that’s me!

Written by in: ero-thriller |

2 reacties »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL


Leave a Reply

© 2009 - 2011 Dina.AtEllens.nl | Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com